Erwin Stoop

Zorgen over zorgstelsel
Al een geruime periode zijn we in Nederland bezig om te kijken hoe we ons zorgstelsel betaalbaar kunnen blijven houden. Nederland heeft in vergelijking met andere landen een goed zorgstelsel. Het gevaar schuilt echter dat door de toename aan de vraagkant van de zorg, het aanbod zwaar overtroffen zal worden. met alle gevolgen van dien. Naast de (aankomende) vergrijzing zijn er nog tal van zaken die meespelen in dit grote vraagstuk wat een belangrijk deel zal zijn van de uitdagingen welke voor het huidige en nieuwe kabinet.

Meer concurrentie
Minister Klink wil in 2011 de beslissende sprong naar een geliberaliseerde ziekenhuismarkt maken. Maar hij gaat dit wel stapsgewijs doen en niet alles in één keer. Volgens de minister zou het vrijgeven van de prijzen de kwaliteit van de ziekenhuizen bevorderen. Wel geeft hij terecht aan dat er veiligheidskleppen moeten worden ingebouwd. Om de zorgkosten te kunnen drukken en de kwaliteit te kunnen verhogen vergelijken steeds meer zorgverzekeraars hoe Nederlandse ziekenhuizen te werk te gaan. Met deze uitkomsten kunnen patiënten naar de beste zorgcentra worden doorverwezen. Door deze ontwikkeling kunnen oude contracten worden opgezegd en kan er worden onderhandeld over de prijs van de ingrepen. Dus door het oude financieringssysteem met vaste budgetten overboord te gooien tracht men meer concurrentie te krijgen in de ziekenhuismarkt. Er komt een systeem waarin ziekenhuizen betaald gaan worden voor de betaalde prestaties. Het deel van de markt waar nu al vrije prijzen gelden zal worden vergroot van een derde naar de helft van de markt.

Plafond voor prestatiebekostiging
Mocht er een prestatiebekostiging komen dan kan dat alleen doorgang vinden als er een bugetplafond geldt voor de medisch specialisten en de ziekenhuizen volgens PvdA-Kamerlid Eelke van der Veen. Er zou dan ook een soort van terughaalsysteem moeten worden gemaakt dat ervoor zou moeten zorgen dat overschrijdingen automatisch worden terugbetaald. Om de zorgkosten te kunnen drukken.

NMa staat op scherp
Het voornemen in de beleidsagenda 2010-2011 van het Nma om de zorgsector tot één van de belangrijkste onderdelen van het mededingingsbeleid te maken stuitte al snel op verzet. De maatschappelijke organisaties vonden het juist veel te vroeg om in de zorg hard op te treden tegen overtreders van mededingingsregels, omdat marktwerking er nog in de kinderschoenen staat. Maar marktwerking in de zorg vraagt juist om extra toezicht op de concurrentieregels volgens Pieter Kalbfleisch, voorzitter van de Raad van bestuur van de Nma. Ik denk dat als we kijken naar het introduceren van een fenomeen als marktwerking het een heel goed voornemen is om alles goed te monitoren en op tijd in te grijpen.

Obama en zorg
Een andere interessante ontwikkeling die zich momenteel afspeeld in de V.S. is het voornemen om de zorgsector in de V.S. te hervormen. Afgelopen week verloor de democratische president Barack Obama de zogenaamde 'supermeerderheid' van zestig zetels in de Senaat. De supermeerderheid, minimaal drie vijfde of zestig van de honderd Senatoren, kan voorkomen dat een debat een ‘filibuster’wordt. Een filibuster is een vertragingstechniek waarbij één of meer parlementsleden de stemming overeen wetsvoorstel steeds op de lange baan schuiven. Dit komt doordat de Democratische senaatszetel in Massachusetts van de overleden Ted Kennedy verloren werd aan de Republikein Scott Brown. Het gevaar zou nu kunnen gaan dreigen om de hervormingsplannen voor de gezondheidszorg te frustreren. Obama probeert zijn gezondheidsplan te redden. Dat zou 30 miljoen onverzekerden een polis moeten geven, verzekeringsmaatschappijen aan banden leggen en bezuinigen op kosten.

Toch vroeg president Obama de Senaat niet te snel over de gezondheidswet te stemmen voor dat Scot Brown zijn zetel in kan nemen. ‘De mensen in Massachusetts hebben gesproken. Hij moet deel zijn van het proces.’ Dat zijn dappere woorden want Brown heeft juist zijn campagne expliciet gevoerd tegen de plannen voor de gezondheidszorg, die na een jaar van gesteggel impopulair zijn geworden.